در هنگام ورود به شهر آنچه بیش از همه توجه ام راجلب کرد؛ مایو فروشی ها ی شهر بودند،بهم ریختگی و اعوجاج در شهر بود تراکم زیاد و ناهماهنگی مغازه های مختلف که محصولاتی را برای فروش عرضه می کردند،بیشتر وسایل شناء و انواع شامپو... و آش، عسل،بستنی،سرشیر،آلوچه و لواشک و..بود،قهوه خانه های مختلف که دیزی و کباب و قلیان داشتند، درهمی و بی نظمی عجیب اینان در مکان گزینی و مکان یابی در شهر بیش از هر چیز توجه آدمی را به خود جلب می کرد،زمانی که با افراد وارد صحبت شدم برای پر کردن پرسشنامه دید کاملا اقتصد محور جالب توجه بود،در یک بازارچه که اکثر افراد آن از اردبیل برای کار فصلی (فروشندگی) به این شهر آمده بودندو غرفه اجاره کرده بودند،کاملا اقتصادی نگاه می کردند و دغده شان دغدغه توریستها بود،بیشترین مساله را به اسکان توریست ها و رسیدگی به توریست ها می دیدند،زمانی که از ایشان در مورد وضع خیابان ها می پرسیدم، می گفتند؛خودتان که شاهد هستید،بعد جواب می دادند.

کوچک بودن این شهر بسیار جالب توجه بود چون در 11پرسشنامه ای که پر کردم تنها یک پیر مرد نگران اسکان،خانه های زلزله زده،اسکان جوانان و ازدواج ایشان بود، بقیه دغدغه هایشان را در دغدغه توریست ها خلاصه می کردند،بسیار نسبت به شهرداری موضع گیر بودند و یک آقای 34ساله از من پرسیدند که حالا اینها را پرکردی چه دردی از من و بچه ام دوا می شه؟! چند نفر هم بشدت نگران این بودند که از طرف شهرداری برایشان مساله ایجاد شود.

زمانی که در مورد تسهیلات شهر برای عبور معلولین پرسیدم،می گفتند لزومی نداره چون ما حدود 4200تا5000نفر جمعیت داریم و کلا 4-5 معلول احتیاجی ندارند می شناسیمشون.

یکی از مسائلی که بشدت جلب توجه می کرد؛کار کودکان بخصوص پسر بچه ها بود؛پسرها ز سنین کم 3-4 ساله در خیابان بودند و مشغول کار؛دستفروشی،بلال فروشی،لواشک فروشی،یا بهمراه پدر خود در عسل فروشی،میوه فروشی و...این پسرها بیشترین ساعات تریتی خود را در خیابان و در ارتباط با توریست ها سپری می کردند.پسری 3-4ساله در سرعین در پشت وانتی به همراه 2 پسر بچه دیگر سوار بود که تسبیح را با مهارت خاصی می چرخاند و دو پسر دیگرکامل محو قدرت و مهارت او بودند و او با این کار اعلام برتری می کرد و کارهایی را که می گفت آن دو انجام می دادند.

مساله دیگر نبودن زنان دربخش اشتغال در شهر سرعین بود،مردان و کودکان (پسر)مشغول کار بودند و زنان در خانه،بعل کم بودن سطح سواد در این شهر این مساله می تواند پیامدهای مخربی بر این شهر داشته باشد.کودکان در ارتباط با توریست ها جامعه پذیر می شوند و زنان بعنوان مادران ومربیان تربیتی کودکان خود خانه نشین و تعامل و ارتباط بسیار سطحی و ظاهری با این رهگذران دارند، بصورت سنتی پاسخگوی نیازهای تربیتی و جامعه پذیری کودکان خود نیستند،یکی از مسائلی که در این زمینه بسیار جالب توجه است، وجود آبگرم ها بعنوان عامل اصلی جذب توریست به این شهر که با یک نگاه سطحی به شهر می توان گفت که شهر متاثر از پیامدهای آن است،فروش لباس های شناء در شهری مانند تهران؛فقط با فروشندگان خانم و در قسمت های مجزا در مغازه ها میسر است اما بعلت آبگرم محوری اقتصاد در این شهر در کیوسک های کوچک و کلا تمام شهر بوسیله این لباس ها آزین بندی شده است. (حتی در شهر کوچک کوثر –داش حمامی نیز این به چشم می خورد) و با توجه به سنتی بودن شهرها و فرهنگ کلی کشور این مساله جای تامل دارد،گمان نمی کنم تعصب و ناموس پرستی در این شهر رنگ باخته باشد،شاید مغلوب صرفه و سود اقتصادی شده باشد.

مساله دیگری که بسیار جالب توجه بود الگو پذیری  از تهرانو قدرت انتشار این شهر بعنوان مادرشهر بود،بطوری که در یک بازارچه فصلی برای تبلیغ کیف خود فروشنده در تبلیغات خود قید کرده بود؛همه رقم کیف تهران4000تومان باکلاس.